นิทรรศการเดี่ยวชุด จิตระ คณ ประติ ของข้าพเจ้าในครั้งนี้เป็นผลงานที่เกิดขึ้นในยามว่าง

ยามว่างของข้าพเจ้าส่วนใหญ่เกิดจากความต้องการที่จะว่าง

โดยเฉพาะเมื่อรู้สึกว่าตัวเอง “มาก” มากจากความเดิมๆ

และรู้สึกว่ากำลังเดินเข้าสู่กรอบแห่งการยอมรับ ซึ่งเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

และมักจะมีข้าพเจ้าอีกคนส่งเสียงเตือนออกมาว่า ..ทำตัวเองให้ว่างซะบ้าง

ในยามที่เวลาว่างมาเยี่ยม ข้าพเจ้าจะขวนขวายหาอะไรใหม่ๆทำ

ทำเล่นๆ ทำสนุกๆ ราวกับว่าไม่มีภาระอะไรรอข้าพเจ้าอยู่

ทำทุกอย่างที่อยากลองโดยเฉพาะสิ่งที่ไม่เคยทำ และไม่เคยคาดหวังกับผลของการทำนั้น

ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าได้รื่นเรงกับยามว่างกับงานที่ไม่หวังผล

สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับคือความสนุกแถมด้วยความสุข..เสมอ

และเมื่อยามว่างหมอเวลาลง

ข้าพเจ้าจะบอกลามันด้วยความสุขและความคิดถึง

ข้าพเจ้าจะเดินออกจากยามว่างด้วยความกระฉับกระเฉง

เหมือนแบตตารี่ที่ถูกชาร์ตเต็ม

อาการเหนื่อยล้ากับความเดิมๆหายไป

ความคิดที่ติดขัดกลับมารื่นไหลพร่างพรูอีกครั้ง

ในเวลา3ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้ศึกษาค้นคว้าเพื่อสร้างสรรค์ผลงาน

เกี่ยวข้องกับองค์พระคเณศเทพเจ้าที่ข้าพเจ้าเคารพและศรัทธาอย่างสูงสุด

นับ 100 ชิ้นงานที่ข้าพเจ้าเพียรคิด ค้นหาและสร้างสรรค์ชิ้นงาน

เป็นผลงานที่สามารถบอกเล่าความหมายและเรื่องราวได้อย่างแม่นยำ

หากแต่ผลงานในชุด จิตระ คณ ประติ ของข้าพเจ้าในครั้งนี้

(จิตระ=จิตรกรรม  คณ=คเณศ  ประติ=ประติมากรรม)

ข้าพเจ้ามิได้ต้องการหาความหมายให้กับชิ้นงาน

มิได้ต้องการเป็นประติมากรหรือผู้เชี่ยวชาญทางด้านประติมากรรมแต่อย่างใด

ข้าพเจ้าเพียงต้องการจะให้เกียรติกับความว่าง

และความว่างในครั้งนี้ก็มอบ..ของขวัญให้แก่ข้าพเจ้า..เช่นกัน

สล่าวารินทร์